بیماری پیرونی وضعیتی است که در آن بافت غیر طبیعی (اسکار) باعث انحنا یا از دست دادن طول یا قطر آلت تناسلی شما
می شود. در برخی موارد ممکن است باعث درد شود و رابطه جنسی را برای شما دشوار یا غیرممکن کند. علت آسیب به آلت تناسلی یا اختلال بافت همبند میباشد. متخصص مربوطه می تواند بیماری Peyronie را تشخیص داده و درمان کند.
بیماری پیرونی معمولاً سبب می شود آلت تناسلی شما به سمت بالا خم شود.
در بیماری پیرونی، پلاک هایی در آلت تناسلی شما ایجاد میشود که باعث م یشود هنگام نعوظ آلت به بالا، پایین یا به یک طرف خم شود.
بیماری Peyronie’s (pay-roe-NEEZ) وضعیتی است که در آن بافت اسکار (پلاک) در آلت تناسلی شما باعث خم شدن، انحنا یا از دست دادن طول یا قطر آن می شود. ممکن است بتوانید بافت اسکار را از طریق پوست خود احساس کنید یا ممکن است در قسمت مبتلا درد داشته باشید. هنگامی که نعوظ دارید، بسته به محل اسکار، آلت تناسلی شما ممکن است به بالا، پایین یا به پهلو خم شود. برخی از افراد که بیماری پیرونی دارند، ممکن است به جای انحنا فرورفتگی داشته باشند و هد.
« ساعت شنی » به آلت تناسلی آنها نمای
اکثر مردان نعوظ کاملا مستقیم ندارند. اگر آلت تناسلی شما کمی انحنا دارد - حتی اگر در تمام عمرتان این انحنا را داشته باشید - به این معنی نیست که به بیماری پیرونی مبتلا هستید.
بیماری پیرونی دو مرحله دارد: حاد و مزمن.
بیماری پیرونی حاد. مرحله حاد بین شش تا 12 ماه طول می کشد. در این دوره، یک اسکار در زیر پوست آلت تناسلی شما ایجاد م یشود که باعث میشود آلت خمیده یا تغییر شکل دهد. گاهاً آلت تناسلی شما ممکن است در تمامی حالات درد داشته باشد.
بیماری مزمن پیرونی. اسکار دیگر در مرحله مزمن رشد نمی کند. انحنا بدتر نخواهد شد. درد معمولاً در مرحله مزمن از بین می رود، اما گاهی مخصوصاً در هنگام نعوظ ادامه می یابد. ممکن است در این مرحله اختلال نعوظ (ED) ایجاد شود.
حدود 6 تا 10 درصد از افراد بین 40 تا 70 سال به بیماری پیرونی مبتلا می شوند. بیماری می تواند هر فردی را که آلت تناسلی دارد، تحت تاثیر قرار دهد، اما در سایر سنین کمتر شایع است.
بیماری پیرونی ممکن است حتی گسترده تر باشد زیرا بسیاری از افراد ممکن است از صحبت کردن در مورد این مشکل خجالت بکشند. هر زمان که در مورد سلامت جنسی خود نگرانی دارید، با متخصص مربوطه صحبت کنید.
علامت اولیه بیماری پیرونی انحنا یا خمیدگی در آلت تناسلی شما است. همچنین ممکن است بتوانید بافت اسکار را زیر پوست احساس کنید.
سایر علائم بیماری پیرونی عبارتند از:
بله، بیماری پیرونی می تواند دردناک باشد. درد اغلب در مرحله حاد رخ می دهد. اما ممکن است در مرحله مزمن ادامه یابد. شدت آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است.
در بیشتر موارد، جای پلاک در بالای آلت تناسلی شما ایجاد م یشود و در هنگام نعوظ باعث انحنای آن به سمت بالا م یشود. اگر جای آسیب در پایین باشد آلت تناسلی شما به سمت پایین و اگر جای زخم در پهلو باشد، به طرفین خم می شود.
در برخی موارد، جای عارضه در بالا و پایین تنه آلت تناسلی است و آلت را از هر دو سمت تورفته کرده و آن را کوتاه تر می کند. در موارد دیگر، پلاک همه محیط آلت تناسلی را احاطه می کند. این باعث می شود آلت تناسلی شما باریک شود، مانند گردن یک بطری یا مرکز یک ساعت شنی. از هر سه نفری که به بیماری پیرونی مبتلا هستند، یک نفر دارای کلسیم در بافت اسکار است. بافت کلسیفیه آلت تناسلی را بی شباهت به استخوان میکند.
علت بیماری پیرونی همیشه مشخص نیست.
برخی از محققان بر این باورند که ضایعه پس از آسیب به آلت تناسلی شما در حالت نعوظ رخ می دهد - معمولاً خم شدن غیر طبیعی در طول رابطه جنسی. با این حال، ۸۰ ٪ از افراد مبتلا به بیماری پیرونی رویداد خاصی را قبل از تغییرات آلت تناسلی، به خاطر نمی آورند. این تغییرات ممکن است در نتیجه آسیب های کوچک و ناشناخته ای که در طول رابطه های جنسی معمول و منظم رخ می دهد، ایجاد شود. به عبارتی دیگر، افرادی که به بیماری پیرونی پاسخی شدید به این آسیبهای کوچک نشان داده اند.
همه افرادی که به آلت تناسلی خود آسیب می زنند به بیماری پیرونی مبتلا نمی شوند، بنابراین ممکن است عوامل ژنتیکی یا محیطی در ایجاد آن نقش داشته باشند.
بیماری پیرونی یک عفونت مقاربتی نیست و مسری نمی باشد.
هر کسی که آلت تناسلی دارد ممکن است به بیماری پیرونی مبتلا شود. با این حال، عوامل خطر زیر ممکن است شانس ابتلا به آن را افزایش دهد:
تغییرات در آلت تناسلی شما می تواند بر سلامت روحی و روانی شما تأثیر بگذارد. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
بله، بیماری پیرونی می تواند باعث اختلال نعوظ شود. پلاک آلت تناسلی یا بافت اسکار می تواند در نحوه ذخیره مقدار کافی خون آلت تناسلی شما در حین نعوظ اختلال ایجاد کند. این منجر به ناتوانی در به دست آوردن یا حفظ نعوظی می شود که باید در هنگام رابطه جنسی کافی موجود باشد.
بله، بیماری پیرونی شدید می تواند آلت تناسلی شما را کوتاه
مقدار طولی که از دست می دهید بستگی به شدت انحنای آلت تناسلی شما دارد. بیماری پیرونی شدید می تواند طول آلت تناسلی شما را از 0/5 سانتی متر تا 1/5 سانتی متر کاهش دهد.
این بستگی به شدت بیماری پیرونی شما دارد. در برخی موارد، می توانید رابطه جنسی داشته باشید، اما ممکن است برای شما یا شریک زندگیتان سخت یا دردناک باشد. هرچه انحنای آلت تناسلی، درد یا درجه اختلال نعوظ شما بیشتر باشد، برقراری رابطه جنسی دشوارتر است.
پزشک می تواند بیماری شما را تشخیص دهد. آنها تاریخچه پزشکی شما را بررسی کرده و در مورد علائم شما سؤالاتی میپرسند که ممکن است شامل موارد زیر باشد:
پزشک متخصص ممکن است برای کمک به تشخیص بیماری پیرونی، از سونوگرافی داپلر آلت تناسلی استفاده کند.
سونوگرافی نوعی آزمایش تصویربرداری است که به موارد زیر کمک می کند:
هیچ درمان مناسب و واحدی برای بیماری پیرونی وجود ندارد. در واقع، اگر بیماری پیرونی فقط باعث ایجاد یک انحنای کوچک در آلت تناسلی شما شده و درد و اختلال جنسی ایجاد نمیکند نیازی به درمان ندارد.
گزینه های درمانی بیماری پیرونی عبارتند از:
این بستگی به شدت بیماری شما و نوع درمان شما دارد. در موارد خفیف بیماری پیرونی بدون درمان از بین می رود. اما به ندرت پیش م یآید که انحنای شدید آلت تناسلی یا پلا کها بدون درمان خود به خود زائل شوند.
علائم و شدت بیماری در افراد مختلف متفاوت است و نحوه واکنش افراد به بیماری پیرونی ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. در موارد خفیف، علائم شما ممکن است بدون درمان بهبود یابد. در موارد شدیدتر، علائم شما ممکن است ثابت بماند یا به تدریج بدتر شود.
با افزایش سن، نعوظ شما ممکن است نرم تر شود یا حفظ سفتی دشوارتر شود. نعوظ های نرم تر مستعد خم شدن غیرمنتظره در حین رابطه جنسی است که منجر به آسیب می شود. شما و همسرتان می توانید از طریق موارد زیر احتمال این نوع آسیب را در حین رابطه جنسی کاهش دهید:
داروهای اختلال نعوظ. اگر اختلال نعوظ رابطه جنسی را دشوار یا غیرممکن کند، با هدایت متخصص اورولوژی از داروهای تجویزی نظی سیلدنافیل (ویاگرا)، واردنافیل (لویترا) یا تادالافیل (سیالیس) استفاده کنید.
استفاده از روان کننده ها. روان کننده ها (لوبرها) اصطکاک را در حین رابطه جنسی کاهش می دهند که می تواند به کاهش خطر آسیب کمک کند.
هدایت آلت تناسلی در حین نزدیکی. اگر در حین رابطه جنسی وضعیت خود را تغییر دهید یا آلت تناسلی تان بیرون می لغزد، شما یا همسرتان باید از دست خود برای هدایت دقیق آلت تناسلی استفاده کنید.
مراقب باشید اگر شریک زندگی شما در اوج است. شانس خم شدن آلت تناسلی در موقعیت هایی که شریک زندگی شما در بالا قرار دارد افزایش می یابد.
حفظ یک حرکت رانش مستقیم و ثابت. از هر حرکتی که ممکن است آلت تناسلی شما را خم کند یا بپیچد خودداری کنید.
حتی اگر از نظر جنسی فعال نباشید، ممکن است همچنان به بیماری پیرونی مبتلا شوید. اگر ژنتیک یا بیماری های خودایمنی علت آن باشد، هیچ راهی برای پیشگیری از بیماری پیرونی وجود ندارد.
اگر به بیماری پیرونی مبتلا هستید، مهم است به یاد داشته باشید که علائم شما حتی بدون درمان ممکن است دائمی نباشند،. همچنین بیماری از نظر فیزیکی روی هیچ قسمت دیگری از بدن شما تأثیر نمی گذارد، از جمله توانایی شما برای داشتن فرزند (باروری). درمان ها می توانند به کاهش یا از بین بردن علائم شما کمک کنند.
همچنین مهم است به یاد داشته باشید که حتی با درمان، ممکن است هفته ها یا حتی ماه ها طول بکشد تا نتایج را مشاهده کنید. با این حال، هر چه زودتر درمان را شروع کنید، شانس بهتری برای بهبودی خواهید داشت. تعویق درمان یا انتظار بی مورد برای از بین رفتن درد کلاً بیمورد است، به خصوص اگر قادر به داشتن رابطه جنسی نباشید.
نکات زیر می تواند به شما در مراقبت از خود در صورت ابتلا به بیماری پیرونی کمک کند:
با شریک زندگی خود صادق باشید. بیماری پیرونی می تواند بر روابط شما با شریک زندگی شما تأثیر بگذارد. پس در مورد شرایط پیش آمده باز و صادق باشید.
با یک درمانگر جنسی صحبت کنید. یک درمانگر جنسی حاذق می تواند به شما در پردازش جنبه های ذهنی و عاطفی بیماری پیرونی کمک کند. شریک زندگی خود را تشویق کنید تا همراه با شما به یک متخصص مراجعه کند، به خصوص اگر بیماری پیرونی انجام رابطه جنسی را دشوار یا غیرممکن کرده است.
با یک روانپزشک صحبت کنید. بیماری پیرونی می تواند باعث استرس، اضطراب، افسردگی و مشکلاتی در رابطه با تصویر فیزیکی بدن شما ایجاد کند. روانپزشک می تواند به درمان هر شرایطی که بر سلامت عمومی روانی و عاطفی شما تأثیر می گذارد کمک کند.
اگر متوجه انحنای آلت تناسلی خود شدید - به خصوص اگر با گذشت زمان بدتر شود - یا نگرانی در مورد سلامت جنسی خود دارید، در اسرع وقت به یک اورولوژیست مراجعه کنید.
بیماری پیرونی نوعی انحنای آلت تناسلی است. برخی از افراد در بدو تولد انحنای آلت تناسلی دارند (انحنای آلت تناسلی مادرزادی یا کوردی). معمولاً هیچ ارتباطی بین انحنای مادرزادی آلت تناسلی و پلاک، اسکار یا آسیب آلت وجود ندارد و این وضعیت در طول زمان تغییر نم یکند. ممکن است تا بعد از بلوغ که شروع به نعوظ منظم تری می کنید متوجه آن نشوید.
هر گونه علائمی که آلت تناسلی شما را تحت تاثیر قرار می دهد می تواند نگران کننده و مخاطره آمیز باشد، به خصوص اگر شامل تغییر در اندازه و شکل آن باشد. ممکن است فکر کنید علائم شما به خودی خود از بین می روند یا با سرد کردن منطقه محو میشوند. اما این علائم راهی است که بدن شما به شما می گوید چیزی اشتباه است. مهم است که با یک متخصص اورولوژی صحبت کنید. آنها می توانند بیماری پیرونی را تشخیص دهند و درمان مناسب را برای شما به ارمغان بیاورند